Days of melancholy

Για ΣΕΝΑ...

Όλα μες στο μυαλό μου ένα κουβάρι,που δεν έχει αρχή και τέλος-μόνο μαλλιά μπλεγμένα,που δεν ξέρω πως να τα ξεμπερδέψω... Τόσο απλά όλα, και όμως, τόσο περίπλοκα με το που κάτσεις να σκεφτείς τι νόημα βγάζουν...

Η αγάπη νικάει- love always win. Does it? Θέλω να πιστεύω ,ακόμα και τώρα πως,ναι! Γιατί,είναι όπως τον καθαρό,γαλάζιο ουρανό-αν απομακρυνθείς από την "παραμόρφωση",από την γκριζάδα του νέφους, είναι εκεί:σε περιμένει να τον δεις!Όπως σε περιμένω κι εγω.

Ο εγωισμός σκοτώνει :μάθε και προφυλάξου.Εγώ δεν κατάφερα-και έχω στα χέρια μου πολλά πτώματα σκοτωμένων "στιγμών",που θα μπορούσαν να είναι αγκαλιές, χάδια κι ερωτας, και όμως μετατράπηκαν σε γκρίζες ομιχλες και πικρές κουβέντες.Θέλω να τις σκεπάσω με ένα σεντόνι από δάκρυα, και να μην τις ξαναθυμηθώ ποτέ-να μην με στοιχειώσουν στα όνειρά μου:θα με αφήσεις?

Για σένα λοιπον.Ναι, για ΣΕΝΑ. Κάτι από τα "χρόνια μου", αλλά που,έχει νόημα-πάντα είχε.Έχω κρατήσει για σένα μουσικές,λουλούδια και στιγμές που ακόμα δεν έχουν γεννηθεί-αρκεί να ανοίξεις τα χέρια σου, κι εγώ θα γεμίσω την αγκαλιά σου με αυτά...



Love hurts, love scars,
Love wounds, and marks,
Any heart, not tough,
Or strong, enough
To take a lot of pain,
Take a lot of pain
Love is like a cloud Holds a lot of rain
Love hurts,
ooh ooh love hurts
Im young, I know,
But even so
I know a thing, or two
I learned, from you
I really learned a lot, Really learned a lot
Love is like a flame It burns you when its hot
Love hurts,
ooh ooh love hurts
Some fools think of happiness
Blissfulness, togetherness
Some fools fool themselves I guess
Theyre not foolin me
I know it isnt true, I know it isnt true
Love is just a lie, Made to make you blue
Love hurts, ooh,ooh love hurts
Ooh,ooh love hurts
I know it isnt true, I know it isnt true
Love is just a lie, Made to make you blue
Love hurts, ooh ooh love hurts
Ooh ooh love hurts Ooh ooh...

Ονειρά γλυκά σου...

The way home...

Γυρισα...και αυτό τίποτε καλό δεν σημαίνει για την blog-o-σφαιρα! Να προειδοποιήσω ότι,από εδώ και πέρα, σπάνια θα γράφω εδώ-τούλαχιστον,για την ώρα,μιας και το "dark ego" μου κερδίζει με νοκ ουτ την μάχη με το καλοκάγαθο,ερωτευμένο κι ερωτεύσιμο,χαμογελαστό σιαμμαίο του... Αναπόφευκτο. με έχουν τσιτώσει υπερβολικά για να έχουμε κάποιο αντίθετο αποτέλεσμα...

Γράφω από την δουλειά.Ακόμα κι εδώ, τσιτομένος έρχομαι κάθε φορά.Πάνε μέρες (βδομάδες??) που έχω να έρθω με όρεξη.Θα μου πεις "ποιός πάει με όρεξη στη δουλειά ρε μάγκα?" και καλά θα μου το πεις,αλλά υπουίθεται ότι μ'αρέσει η δουλειά μου! Οπότε,γιατί???Ε, δεν θέλει ρώτημα:όταν όλα πάνε σκατά, με σκατα ψυχολογία θα πας ακόμα και στο Λούνα Πάρκ, πόσο μάλλον στον "χωρο εργασίας"...

Μην με ρωτάτε "γιατί τόση μουνταμάρα":δεν είναι ώρα γι αυτό,αλλά δεν θα παραλείψω να αναφερθώ σχετικά.Ας πούμε ότι,περιμένω εξελίξεις...Εσωτερικής και εξωτερικής διεργασίας.Καταρχας να τα βρω με τον εαυτό μου,πράγμα καθόλου μα καθόλου σίγουρο ότι θα συμβει,μιας και μου κρατάει μούτρα για πολλά.Κυρίως γιατί τον έχω ξεφτιλίσει σε αρκετές περιπτώσεις, τον έχω "ρίξει" σε θέματα που άλλοτε τον κρατούσα "ψηλά".Ακαταλαβίστικος και πάλι? Μαλλον, αλλά από την άλλη, σεβαστείτε το πρόβλημα μου.Όταν έρθει η ώρα,θα γίνει πιο αναλυτικός-βασικά, όσο περισσότερο γίνεται...

[Τι?Μαντέψατε τι περίπου με έχει "στραβώσει" τόσο?Ε,ναι,εντάξει,δεν ήταν και πολύ δύσκολο... Τέτοιος μαλάκ@ς που είμαι,στραβώνω με πράγματα που απλά θα έπρεπε να αφήσω πίσω μου ή να τα κρατήσω και να με απασχολούν Κυριακες και Αργιες.Πφφφφφ...]


Οπότε...νεότερα στο γνωστό μερος-εδώ μωρέ,τι "που"? Σύντομα?Σύντομα, ναι.Αυτή τη φορά το εννοώ.Χαχαχαχ,δεν μ πιστεύετε,ε???

Κάτι θα ξέρετε εσεις...

Νέκρα...

Δεν έχω Ιντερνετ (καλά αυτό ήταν γνωστό - το για πόσο ακόμα δεν ξέρουμε). Δεν έχω και υπολογιστή πλέον- μιας και έκανε πριν 2 βδομάδες ένα "τσαφ" και έσβησε σαν το κεράκι στον βοριά. Και τα νεύρα μου κουρέλια έκτοτε...

Πήγα Σέρρες προχτές-κουβάλησα όλη την μονάδα μαζί μου να την κοιτάξουν οι "ειδικοί" φίλοι μου.Η νεκροψία έδειξε καμμένο τροφοδοτικο - παρήγγειλα καινούριο από e-shop, και προσδοκούμε ανάσταση νεκρών (άντε, νεκροφάνεια στην χειρότερη!) Μέχρι τότε, έχω μπουκώσει στο να βλέπω σειρές σε DVD -προτείνω ανεπιφύλακτα την κωμική σειρά "My name is Earl" και δευτερευόντως το "Shark" το οποίο τώρα "έπιασα",και φαίνεται καλό...

Τα λεφτά, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται (+νοίκι δλδ) δεν φτάνουν ούτε για πασατέμπο και παγκάκι στην παραλία:το πρόβλημα είναι πως οι "παρτ τάιμ" δουλειές απαιτούνε ευέλικτο οράριο, το οποίο δεν διαθέτω επ'ουδενί. Shit...

Δεν προλαβαίνω να ασχοληθώ ούτε με τα blogs-έχω να μπω στα δικά σας, καλοί μου φίλοι πολύ καιρό! Μόνο στου Ερωτα μπαίνω που και που,και αυτό όχι στον ρυθμό (περιέργειας :Ρ) που έμπαινα ως τώρα! Ευελπιστω σύντομα να μπορώ να μπαίνω από το σπίτι και ως εκ τούτου,να φορτώνεστε τα ηλίθια σχόλια μου και πάλι!

Α! Άλλαξα και το όνομα της Ιστοσελλίδας σε "BrainEatting Worms". Μακάβριο?Μπαααα.... εξάλλου, ήταν ΤΟΣΟ ΑΘΛΙΟ το προηγούμενο όνομα, που δεν είχα επιλογές: απλά έ-π-ρ-ε-π-ε να αλλάξει!! Σύντομα (είπαμε πότε) θα του κάνω και ένα γενικότερο λίφτινγκ!!

Θέλω να είστε καλά, όλοι σας! Και, να μην ξεχνάτε να κυνηγάτε-όνειρα!. Γιατί αλλιώς, και εσείς,και τα όνειρα, πλαδαρεύετε και στο τέλος δεν αναγνωρίζετε ο ένας τον άλλον.Και δεν είναι ωραίο θέαμα, πιστέψτε με...

Οι Ολυμπιακοί τηςαπόλυτης ξεφτίλας...

Δεν παρακολούθησα χτες την τελετή έναρξης των αγώνων του Πεκίνου (συγχωρέστε με, αλλά σκοπεύω να χρησιμοποιήσω την λέξη "Ολυμπιακοί" όσο το δυνατόν λιγότερο σε αυτή την ανάρτηση, γιατί θεωρώ ότι δίπλα στην λέξη "Πεκίνο", σαν λέξη και σαν έννοια βρωμίζει ανεπανόρθωτα...). Ηθελημένα, δεν παρακολουθώ καν τον τελευταίο καιρό τα όσα δημοσιεύματα για την κατάσταση των αθλητών μας που θα πάρουν μέρος εκεί, ούτε τα αφιερώματα στις τηλεοράσεις,που κυνηγόντας τηνεπικαιρότητα, δεν τους ενδιαφέρει να βουτηχτούνε στα σκατά μέχρι τον λαιμό (και βάλε...). Ηθελημένα, αδιαφορώ, γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι πιο δραστικό!

Κατα την διάρκεια των Ολυμπιακών της Αθήνας, μπορεί να ήμουν σαν πολίτης αντίθετος λόγω της καταπάτησης βασικών ελευθεριών κατά την διάρκειά τους, αλλά ΝΤΡΑΠΗΚΑ κυρίως για το πως, δεν καταφέραμε (σαν αποστολή,σαν πολιτεία αλλά-δυστυχώς- και σαν έθνος) να πούμε ένα βροντερό ΟΧΙ στην ντόπα που σακάτεψε κάθε έννοια ευγενούς άμιλας και ανταγωνισμού.Τα γεγονότα ακόμα νοπά, ας μην επεκταθώ...

Όμως, αυτό που συμβαίνει τώρα στην καρδιά της Ασίας,είναι απλά αισχρό: Οι αγώνες-κακέκτυπα των αρχαίων Ολυμπιακών,και κυρίως τα σύγχρονα αφεντικά τους, αποφάσισαν πως, ώρα είναι να ρίξουνε τις μάσκες και να ξεβρακωθούνε κανονικά: Μετά από ένα καλό ντουζάκι-ξύρισμα-γενικό καλοπισμό, είπανε να στηθούνε κανονικά στους Άγιους Χορηγους, και μετά της συνοδείας ερωτικών βογκητών και βδελυρών εκσπερματώσεων (που μπορεί να λερώνουν σεντόνια και υπολήψεις, γεμίζουν όμως τραπεζικούςλογαριασμούς...), να οργανώσουνε την μεγαλύτερη επιχείρηση "κολυμπήθρα του Σιλοάμ" της τελευταίας 50αετίας.

Και γιατί όχι? Η Κίνα του 1,5 δις κατοίκων, της τεράστιας οικονομικής δυναμικής,ο τίγρης της Ανατολής, που σε κάθε φτέρνισμά του παθαίνει πνευμονία η Wall Street ,η Ζυρίχη και το City, έπρεπε με κάποιο τρόπο να "αναβαπτιστεί" στα μάτια του πλανήτη μας. Τι?Αν τη νοιάζει την Κίνα πως θα αναφέρονται σε αυτή οι ξένοι υπήκοοι??Αστείο είναι αυτό? Λέτε να το σκέφτηκε όταν έκανε το ντου στο Θιβέτ? Όχι βρε κουτα... Αλλά οι πολυεθνικές αισθάνονται καλύτερα όταν μπορούν να λένε πως ήταν χορηγοί στους"Ολυμπιακούς του Πεκίνου" (ορίστε, τι καταλάβατε τώρα?Με κάνατε και τα έβαλα και τα δύο δίπλα-δίπλα!)

Η Κίνα,απλά don't give a shit σχετικά με το τι πιστεύει ο κόσμος γι'αυτήν. Στα μούτρα του κόσμου συνεχίζει τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την γενοκτονία στο κατεχόμενο Θιβέτ, την τραγική μόλυνση του πλανήτη.Απλά, δεν την νοιάζει-γιατί ξέρει ότι ένα σκυλί μόνο ακούγεται σε έναν καβγά-αυτό που έχει πράσινο χρώμα με ένα $ στο πλάι. Η Κίνα,διοργανώνει τους αγώνες, για να αποδείξει στον υπόλοιπο κόσμο ότι πλέον "είναι εδώ" ΚΑΙ στην τέλεση μεγάλων διοργανώσεων.Επίδειξη δύναμης? όχι-μάλλον σε κίνηση επίδειξης "πρεστιζ" θα το έλεγα- γιατί την δυναμή της την δείχνει καθημερινά στις συνεδριάσεις των μόνιμων αντιπροσώπων του ΟΗΕ, όπου στρογγυλοκάθεται πάνω στο "βέτο" της και ξέρει πως, στην παρτίδα πόκερ που παίζεται στους διεθνείς κύκλους (εμφανείς και αφανείς...), το "χέρι" της είναι καλό, πολύ καλύτερο τώρα που άνοιξε τις αγορές της...

Και ξέρετε κάτι? Ας κάνανε ότι θέλανε οι υπόλοιπες χώρες ρε παιδί μου: σε τελική, η καθεμία για τους δικού της λόγους, θα ήθελαννα δώσουν το παρόν σε μια γιορτούλα που την βλέπει όλος ο πλανήτης. Η δική μας χώρα όμως??? Που (υποτίθεται, το ξέρω...) είναι ο φορέας του Ολυμπισμού, που, εν τέλει, θα έπρεπε να είναι αυτή που, όταν αποφάσιζαν όλοι να ξεφτιλήσουν το προιόν"ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ", θα το προάσπιζε λόγω του ότι κατέχει το trademark (κοίτα πως με αναγκάζουν να μιλάω για αξίες 2800 ετών, λες και είναι η φέτα Ηπείρου...)??? Και ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, έχοντας δείξει το άσχημο πρόσωπό της στους δικούς μας Ολυμπιακούς, όπου η μεταλειολαγνεία ξεπέρασε μέχρι και την πείνα του κάθε λογής εργολάβου να φάει, να φάει, να ΦΑΕΙ... Δεν έπρεπε, αν σεβόμασταν λίγο τους εαυτούς μας, να ζητήσουμε να εξαιρεθούμε από αυτούς τους ΤΡΑΒΕΣΤΙ Ολυμπιακούς???? Κανένας σεβασμός?Καμία αξιοπρέπεια?... Αλλά, ποιοί την έχασαν για να την βρούνε τα παιδάκια του "σεμνά και ταπεινά" και των "SIEMENSοταισμένων"...

Κρίμα, κρίμα, κρίμα... Δεν περιμένω να συμεριστείτε το ποστ μου... Θα ευχόμουν όμως να σας κάνει λιγο να σκεφτείτε και να αναζητήσετε περισσότερα γι'αυτούς τους "Ολυμπιακούς" που, όσο και να χτυπιούνται, Ολυμπιακοί Αγώνες δεν θα είναι ποτέ...

[Απλά και μόνο, για αποφυγή παρεξηγήσεων:δεν είμαι αρχαιολάγνος, προγονολάγνος, οπαδός της "Ελληνικής Αρείας φυλής" - μακρυά από μας!!!! Αλλά δεν μπορώ την κοροιδία μέσα στα μούτρα μου ρε παιδιά...Με προσβάλλει σαν άνθρωπο. Σας προλαβαίνω για να μην έχουμε παρεξηγήσεις... ;) ]

( Γ )ερω(ν)τικη εξομολόγηση...

Αυτό το ποστ, είχα σκοπό να το αναρτήσω Παρασκευή προς ξημερώματα Σαββάτου. Όμως, όντας κάπως συναισθηματικά φορτισμένος (ευχάριστα), θέλησα να το κάνω τώρα, κι ας νυστάζω, κι ας είναι κατα μία ημέρα "πρόωρο"...

Σάββατο λοιπόν, κλείνουμε έναν χρόνο σχέση με τον Έρωτα: Μην με ρωτήσετε πότε πέρασε κιόλλας ένας χρόνος και τα ρέστα, διότι, ειλικρινά δεν θα μπορέσω να σας απαντήσω! Μου φαίνεται σκανδαλωδώς κοντινό και πρόσφατο εκείνο το βράδυ που πρωτομιλήσαμε στο MSN, δυό άγνωστοι που όμως είχε γοητευτεί ο ένας από τον άλλον μόλις με τις πρώτες λέξεις... Καθώς και το πρωινό εκείνο της 2ης Αυγούστου, όπου ταξίδεψα Θεσσαλονίκη (το πρώτο από τα πάμπολλα δρομολόγια που θα επακολουθουσαν) για να γνωρίσω από κοντά αυτή που ήξερα (διάολε, ποτέ δεν είχα ισχυρότερη προαίσθηση!!!) πως θα γινόταν η κοπέλα που θα μου άλλαζε την ζωή-και θα με σημάδευε ανεξίτηλα με τον έρωτά της... Και, από εκείνη τη στιγμή, τίποτε δεν ήταν πια δεδομένο για μένα:αφέθηκα να με παρασύρει το πάθος μου γι' αυτή...

Τώρα, με την ασφάλεια του ενός έτους στην πλάτη της σχέσης μας, μπορώ να πω, κατηγορηματικά και με το χέρι στην καρδιά πως,είναι η πρώτη και μοναδική φορά, που,τόσο καιρό μετά, αισθάνομαι το ίδιο (και περισσότερο) ερωτευμένος απ'ότι στην αρχή. Όταν κατακάθησε ο πρώτος "ενθουσιασμός", ανακάλυψα πως ήμουν βαθειά και επώδυνα ερωτευμένος μαζί της.Αν υπάρχει κάτι που με κάνει ακόμα περισσότερο ερωτευμένο, είναι και πως και η ίδια δείχνει να συμμερίζεται αυτή τη "τρέλα" που μας παρασέρνει...

Μου χαμογελάει και νιώθω πως μπορώ να αφήσω αυτόν τον κόσμο ευτυχισμένος.Περπατάμε στο δρόμο, και ακόμα και το πιο απλό πράγμα (το να μου πιάσει το χέρι) με γεμίζει χαρά- κάθε φορά το ίδιο έντονα!!! Κοιμάται δίπλα μου, και ξυπνάω τη νύχτα, απλώς για να την κοιτάξω... Μου λέει πως μ'αγαπάει,και νιώθω τα μάτια μου να υγραίνονται...

Την έχω πατήσει, έτσι?

Δεν θα το τραβήξω άλλο το love letter... Θέλω απλώς, από αυτό εδώ το "παράθυρο", να της ψιθυρίσω κάτι...

Ότι κι αν γίνει... ότι κι αν συμβεί... θα σου κρατώ το χέρι,και θα'μαι δίπλα σου...Στα εύκολα και στα δύσκολα... Όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Εσύ, απλά...να μ'αγαπάς...




[World was on fire
No one could save me but you
Strange what desire will make foolish people do
I never dreamed that I'd love somebody like you
I never dreamed that I'd lose somebody like you]

Madrugada...

...γιατί σε λατρεύω ακόμα και όταν θα ήθελα να φωνάξω, να ουρλιάξω και να δαγκώσω!!!




"I don't care if you don't want me,
I'm yours, I'm yours right now..."


Aaaaaxx.......